O nas.....

On z początku był nie ufny i nie mówił mi, co czuje,
chociaż w głębi serca wiedział, że mnie właśnie potrzebuje.

Ja też nie chciałam wierzyć, że to będzie ten jedyny,
że to przy nim chce się budzić, szeptać rano mu "jedyny".

Ale miłość jest szalona, nie pytała czy jej chcemy,
tylko weszła w serca cicho i złączyła w serce jedno.

To był chyba dzień jak każdy,
ale odkąd się spotkaliśmy dla nas zawsze będzie ważny.

Gdyby ktoś 10 lat temu powiedział mi: "słuchaj, jestem pewien, że się pobierzecie" chyba wzięłabym to za żart. Dziś już wiem, że kpić nie mam, z czego. Ten czas na pewno nie był zmarnowany. Ci, którzy nas znają wiedzą, że byliśmy dla siebie kopalnią wiedzy o drugim człowieku. Ogrom doświadczeń tych lepszych i tych gorszych uczynił nas ludźmi, jakimi jesteśmy w tej chwili.

Szanujemy swoją miłość, potrzeby i siebie nawzajem. Podstawą naszej wspólnej egzystencji jest zasada "pogadajmy.... nie fochujmy", "Ty i Ja mamy takie samo prawo do...", i najważniejsza z nich to chyba: "co nas nie zabije, to nas wzmocni". Mam nadzieję pamiętać o tym do grobowej deski. I dawać oraz czerpać ze wspólnego, życia ile się da.

Mam nadzieję, że to sakramentalne TAK nie zabije a wzmocni, co mocnym już jest.